Eindverslag Eindverslag

Werkgroep Bad-Düben geeft mandaat terug aan Kerkenraad.
Na ampel beraad hebben de huidige leden van de werkgroep Bad-Düben besloten om gezamenlijk en ieder voor zichzelf hun lidmaatschap van deze werkgroep te beëindigen. Aan dit besluit is een afwegingsproces vooraf gegaan, waarover wij u graag willen informeren. De leden van de werkgroep Bad-Düben zijn: Hetty Bril, Akkie Hamoen, Mannie Molderink en Alp Buitelaar.
De contacten met de partnergemeente Bad-Düben zijn ontstaan in 1982. Bad-Düben is een stadje, dat nu gelegen is in de Bondsrepubliek Duitsland, ten oosten van Leipzig, maar dat tot 1989 gelegen was in de Duitse Democratische Republiek (DDR). In dat jaar, 1982, ging voor het eerst een kleine groep gemeenteleden van de hervormde gemeente Haaksbergen met een particuliere auto naar de nieuwe partnergemeente.
Op landelijk niveau werden deze contacten vanuit de hervormde en gereformeerde kerken georganiseerd; elke gemeente die mee wilde doen, kreeg een partnergemeente in de DDR toegewezen. Vanaf 1982 ging er jaarlijks een kleine groep vanuit de hervormde gemeente naar Bad-Düben. Een lange en ingewikkelde reis, waarbij de haast onoverbrugbare grens tussen oost en west gepasseerd moest worden. Het was de moeite en inspanning alleszins waard. De contacten zijn als zeer waardevol ervaren. In het contact kwam de ontmoeting tot stand met een Lutherse gemeente, die in een zwaar bedreigde situatie onder het communisme moest zien te functioneren, maar ook een gemeente die met vergelijkbare thema's als de onze worstelde, zoals vrede en gerechtigheid, secularisatie en de uitdaging tot kerkzijn in een veranderende samenleving.
Na de 'Wende' van 1989 ging de grens open en werden de contacten meer wederzijds; vanuit Bad-Düben kon men ook naar Haaksbergen komen. Ondanks de val van de muur bleef het contact in stand en de basis daarvoor bleef, ondanks het wegvallen van de communistische staatsvorm in het oosten, eigenlijk steeds dezelfde. De contact waren bij wederzijdse bezoeken intensief, hartelijk en werden als een verdieping van het gemeente-zijn over en weer ondervonden.
Al vele jaren was het nu de gewoonte geworden, dat het ene jaar, in september of oktober, een touringcar met gemeenteleden vanuit Haaksbergen naar Bad-Düben reisde, en het andere jaar een touringcar vanuit Bad-Düben naar Haaksbergen. De meereizende gemeenteleden werden steeds bij gastgezinnen ondergebracht, een belangrijk element in de ontmoeting en het contact. Inmiddels was het gewoonte geworden, dat vanuit Haaksbergen deelgenomen werd zowel vanuit de hervormde gemeente als vanuit de gereformeerde kerk. De laatste jaren begon de klimmende leeftijd van de reisgenoten en overigens ook van (een deel) van de werkgroepleden wel merkbaar te worden. Deelnemers moesten afhaken vanwege gezondheid of hoge leeftijd. De werkgroepleden gingen het als een steeds grotere inspanning voelen om bij het tweejaarlijks bezoek vanuit Bad-Düben alle gasten in gastgezinnen onder te brengen. Ook het organiseren van de zaterdagavond, het organiseren van het koken door vrijwilligers (voor ca. 80 personen!) en alles wat er verder bij kwam kijken werd als een 'hele klus' ervaren. De werkgroepleden hebben het overigens graag, van harte en steeds weer met goed resultaat gedaan. De vele complimenten en bedankjes waren steeds hartverwarmend. Die complimenten en de vele bedankjes hadden uiteraard betrekking op allen die zich steeds hebben ingezet voor het welslagen van het weekend dat de gemeente uit Bad-Düben in Haaksbergen op bezoek kwam: de vele gastgezinnen, de vrijwilligers die kookten, Martin en Jeanne voor hun ontvangst in de Richtershof, Tijmen Spit en Wouter Braam voor het organiseren van het programma voor de jeugd, anderen die nu niet genoemd worden maar wel hun bijdrage en inzet leverden; al met al heel veel mensen die wij daar nog eens zéér voor willen bedanken.
De werkgroep Bad-Düben voorzag dat de uitwisseling tussen Haaksbergen en Bad-Düben niet op deze wijze nog jaren volgehouden kon worden. Om die reden heeft de werkgroep in maart 2017 een raadpleging gehouden. De (veelal trouwe) Bad-Düben-gangers zijn daarvoor uitgenodigd voor een bijeenkomst in de Richtershof. De opkomst was groot, de gedachtenwisseling uitvoerig. De stellingname van de werkgroep, dat er geen toekomst meer lag voor de grootschaliger uitwisseling, hetzij met een touringcar vol vanuit Bad-Düben, hetzij met een touringcar vanuit Haaksbergen, werd onderschreven, zij het bij velen met pijn in het hart. Wel is toen afgesproken dat de reis in 2017 (vanuit Haaksbergen naar Bad-Düben) doorgang zou vinden, als een laatste reis op deze grotere schaal. Vooraf is daarover contact geweest met de gemeente in Bad-Düben. Ook zij ervoeren deze laatste grootschalige reis met pijn in het hart. Maar ook in Bad-Düben werd onderkend, dat de grootschaligheid van de reizen problematisch zou gaan worden. Het bezoek in de afgelopen maand september 2017 was overigens als steeds hartelijk, warm en waardevol. Wel werd er vanuit de reisgenoten op de bijeenkomst in maart 2017 benadrukt, dat men er wel prijs op zou stellen dat er op kleinere schaal wel degelijk uitwisseling zou blijven. Dan niet met een 'bus vol' maar met één of twee auto's bijvoorbeeld, eigenlijk zoals in de beginjaren.
Nu het organiseren van de uitwisseling op deze grotere schaal met Bad-Düben beëindigd wordt, is voor de meeste leden van de werkgroep Bad-Düben het moment aangebroken om na vele jaren deelname in deze werkgroep nu aan te kondigen met deze werkzaamheden te willen stoppen. Mede met het oog hierop heeft de werkgroep met een brief aan de Kerkenraad kenbaar gemaakt, dat zij het mandaat voor haar werk aan de Kerkenraad van de PKN-Haaksbergen/Buurse wil teruggeven. In de brief heeft de (aftredende) werkgroep onder de aandacht van de Kerkenraad gebracht, dat er nagedacht zal moeten worden, op welke wijze de meer informele en/of kleinschaliger uitwisseling in 2018 en de jaren daarna gerealiseerd zou kunnen worden. Dit gelet op de uitkomst van de raadpleging in maart 2017.
Concluderend maken de leden van de werkgroep Bad-Düben derhalve langs deze weg bekend, dat zij hun lidmaatschap van de werkgroep Bad-Düben willen beëindigen en het mandaat van de werkgroep aan de Kerkenraad willen teruggeven. Dit overigens eveneens met een zekere pijn in het hart. De contacten en de uitwisseling door de jaren heen zijn door de werkgroep-leden afzonderlijk en gezamenlijk als zeer waardevol ervaren. Zij hebben hun werk graag en met grote inzet gedaan.
De werkgroep Bad-Düben,
Hetty Bril,
Akkie Hamoen,
Mannie Molderink,
Alp Buitelaar

 

terug