Column Job Column Job
Wakker worden in een andere wereld 24 Februari werden we wakker in een andere wereld. Die dag gebeurde wat we niet meer voor mogelijk hielden. Het ene land ( Rusland) viel een buurland (Oekraine) binnen. Het is meer dan 80 jaar geleden dat we dat in dit werelddeel voor het laatst beleefden. En sinds de val van de muur (eind jaren ’80, dus ook al meer dan 40 jaar) geloofden we dat, dat zoiets eigenlijk niet meer mogelijk was. Onze werkelijkheid blijkt toch weerbarstiger dan we dachten.

Het is weerzinwekkend hoe verwoestend Rusland te werk gaat, het is indrukwekkend hoe de Oekraïners zich verweren, het is deerniswekkend dat zoveel vrouwen, kinderen en ouderen een veilig heenkomen elders in Europa zoeken.

5 Jaar hebben we hier het geluk mogen proeven in vrede te leven, en voor ons is dat geluk weliswaar gedeukt, maar nog niet voorbij. Midden- en Oost-Europa hebben een andere geschiedenis dan West-Europa. Het oostelijk deel van dit continent kende die ‘luxe’ nog maar half zo lang, zo’n 40 jaar nu.

Het gevaar van brute kracht is dat we gezogen worden in de kettingreactie van tegen-geweld dat op zijn beurt nog weer heftiger geweld oproept en we op die manier met ons allen in de vicieuze cirkel van de agressor belanden. Een tijd als deze vraagt nog meer dan andere tijden om het hoofd koel en het hart warm te houden, om bezinning en gebed. En dat laatste niet alleen voor de good-guys (voor ‘onze vrienden’) maar misschien nog wel meer voor de bad-guys (‘onze vijanden’) want die moeten niet alleen hun wonden likken – wat al moeilijk genoeg is – maar ook nog eens zichzelf weer leren accepteren. Tegelijk staan we voor de uitdaging om onze handen uit te strekken naar de slachtoffers van het geweld: zowel naar degenen die hier een veilig heenkomen zoeken als voor degenen die daartoe niet in staat zijn. De tussenstand van ‘Samen in actie voor Oekraïne’ is indrukwekkend. Dat laat zien dat er veel compassie is. Ook de hartverwarmende initiatieven van particulieren en overheden om mensen op te vangen is om stil van te worden. Net zo belangrijk als snel reageren is het om betrouwbaar te zijn, om vol te houden dus.

De mensheid is vaker wakker geworden in een andere wereld. Daar kun je moedeloos van worden, maar ik put er juist de moed uit dat het goede ook al vaker het kwade overwonnen heeft: niet vanzelf, niet zonder grote inspanningen maar het is ‘ons’ vaker gelukt om het tij te keren. Zo willen we nu ook met de vrede voor ogen een weg zoeken door deze aangrijpende tijden; in ons geval de vrede van Christus. Een uit Argentinië, een land met een bewogen geschiedenis, komt het lied dat een min of meer vaste plek in het wekelijkse vredesgebed gekregen heeft

De vrede van Christus, de vrede van Christus
an Hem die kiest voor het leven,
zij komt op een plaats bij ons in dit uur,
ntvang haar met grote blijdschap;
zij komt op een plaats bij ons in dit uur,
ntvang haar met grote blijdschap.

De vrede van Christus, de vrede van Christus
van Hem die kiest voor het leven,
zij zoekt zich een weg en leeft pas als jij
bereid bent om haar te delen;
zij zoekt zich een weg en leeft pas als jij
bereid bent om haar te delen.

(Het lied is afkomstig uit bundel ‘Hoop van alle volken, Zingen met partnerkerken)
terug